Czym jest wysoki cholesterol? Jaką dietę cholesterolową stosować?

Cholesterol jest bardzo ważnym związkiem tłuszczowym koniecznym dla prawidłowego funkcjonowania naszego organizmu. Występuje niemalże w każdej komórce ludzkiego ciała. Jest budulcem błon komórkowych, przez co decyduje o ich właściwym funkcjonowaniu. Jest niezbędny dla prawidłowej czynności komórek nerwowych, jest także substancją wyjściową w syntezie ważnych dla życia hormonów sterydowych, witaminy D oraz kwasów żółciowych, bez których niemożliwe byłoby trawienie dostarczanych z posiłkiem tłuszczów.
Głównym źródłem cholesterolu są pokarmy, ale jest on także produkowany przez wątrobę.
Poziom cholesterolu w organizmie ocenia się na podstawie jego stężenia w surowicy krwi. Ze względu na to, że cholesterol jest substancją nierozpuszczalną w wodzie, w osoczu krwi występuje w postaci połączeń z białkami nośnikowymi. W zależności od gęstości cząsteczek białkowo-tłuszczowych (lipoproteinowych) wyróżnia się dwie podstawowe frakcje cholesterolu: cholesterol LDL (low density lipoproteins) oraz HDL (high density lipoproteins)

Cząstki LDL i HDL to tak zwane lipoproteiny, czyli cząstki białkowo-tłuszczowe, które umożliwiają transpot cholesterolu do miejsc przeznaczenia. Cząstki LDL są drobniejsze i służą do szybkiego transportu łatwo dostępnego cholesterolu do tkanek, natomiast HDL są większe i ich zadaniem jest transport zwrotny cholesterolu z tkanek do wątroby. Prawidłowa proporcja frakcji HDL i LDL cholesterolu zapewnia właściwe wykorzystanie tego lipidu w organizmie, natomiast zwiększenie udziału frakcji LDL powoduje zwiększenie ryzyka zmian miażdżycowych.
Właśnie ze względu na działanie sprzyjające miażdżycy frakcja LDL została nazwana „złym” cholesterolem, a frakcja HDL „dobrym” cholesterolem, który chroni przed miażdżycą. Jest to jednak duże uproszczenie, gdyż obie frakcje są niezwykle istotne dla organizmu, a o ryzyku miażdżycy decyduje ich wzajemny stosunek. Tak więc ryzyko będzie wysokie u ludzi, którzy mają albo za dużo cholesterolu LDL, albo za mało cholesterolu HDL, albo jedno i drugie.
Przy nadmiarze lipoprotein LDL łatwo dostępny cholesterol przedostaje się do ścian naczyń tętniczych, odkłada się tam i ulega utlenieniu, co powoduje podrażnienie i uszkodzenie ścian naczyń tętniczych, a w końcu ich znaczne zwężenie lub nawet całkowite zamknięcie. Ten proces nosi nazwę miażdżycy, której skutkiem może być ostre niedokrwienie ważnych dla życia narządów: zawał serca lub udar mózgu.
Danacol
Jak to działa?
Lipoproteina LDL transportuje cholesterol z wątroby do narządów i tkanek, które będą go potrzebowały. Przypomina ona specjalnie oznakowany pojazd transportowy, wiozący ładunek do adresata. Będzie krążyła we krwi tak długo, dopóki przesyłka nie zostanie odebrana.
Ale możliwe są też inne rozwiązania. Adresat nie chce przyjąć przesyłki, bo jej nie zamawiał. „Zmęczony doręczyciel” ze swoim ładunkiem zatrzyma się gdzieś na skraju trasy (ściana naczynia tętniczego) i tam osiądzie wraz z ładunkiem. Możliwe także, iż trasa podróży pojazdu transportowego ulegnie zakorkowaniu, ze względu na zbyt dużą liczbę przesyłek cholesterolowych, które będą rozprowadzane po organizmie w tym samym czasie. Tworzący się korek to odpowiednik powstającej blaszki miażdżycowej.
Blaszka ta może niszczyć naczynia krwionośne, powstaną drobne ranki w ścianach tętnic, a wówczas pilnujące porządku „służby drogowe”, czyli komórki układu białokrwinkowego i płytki krwi zamkną drogę dla ruchu, tworząc zakrzep utrudniający przepływ krwi i pośpiesznie będą naprawiać szkody. Dzieje się to tym częściej, im większy tłok na trasie, czyli im więcej niechcianych przesyłek.
Wyjątkowo niekorzystnie przedstawia się sytuacja, jeżeli dodatkowo w organizmie jest duża ilość wolnych rodników. Pod ich wpływem LDL cholesterol zamienia się w szczególnie groźny dla naczyń utleniony LDL. To właśnie on jest głównym sprawcą powstawania groźnych blaszek miażdżycowych i uszkodzenia naczyń.


Na szczęście mamy także lipoproteinę HDL, która transportuje cholesterol pochodzący z różnych tkanek do wątroby. To inny rodzaj pojazdu transportowego, można ją porównać do lawety, która uwolni drogę od niesprawnych pojazdów. Im większą ilością takich lawet dysponuje organizm, tym sprawniej usuwa z tkanek niepotrzebny cholesterol i transportuje go do wątroby, gdzie ulega on rozłożeniu i częściowemu wydaleniu.
Tak więc warunkiem sprawnej komunikacji będzie odpowiednia proporcja „pojazdów” typu LDL i HDL.
Lipoproteina LDL transportuje cholesterol z wątroby do narządów i tkanek, które będą go potrzebowały. Przypomina ona specjalnie oznakowany pojazd transportowy, wiozący ładunek do adresata. Będzie krążyła we krwi tak długo, dopóki przesyłka nie zostanie odebrana.

Ale możliwe są też inne rozwiązania. Adresat nie chce przyjąć przesyłki, bo jej nie zamawiał. „Zmęczony doręczyciel” ze swoim ładunkiem zatrzyma się gdzieś na skraju trasy (ściana naczynia tętniczego) i tam osiądzie wraz z ładunkiem. Możliwe także, iż trasa podróży pojazdu transportowego ulegnie zakorkowaniu, ze względu na zbyt dużą liczbę przesyłek cholesterolowych, które będą rozprowadzane po organizmie w tym samym czasie. Tworzący się korek to odpowiednik powstającej blaszki miażdżycowej. Blaszka ta może niszczyć naczynia krwionośne, powstaną drobne ranki w ścianach tętnic, a wówczas pilnujące porządku „służby drogowe”, czyli komórki układu białokrwinkowego i płytki krwi zamkną drogę dla ruchu, tworząc zakrzep utrudniający przepływ krwi i pośpiesznie będą naprawiać szkody. Dzieje się to tym częściej, im większy tłok na trasie, czyli im więcej niechcianych przesyłek.
Wyjątkowo niekorzystnie przedstawia się sytuacja, jeżeli dodatkowo w organizmie jest duża ilość wolnych rodników. Pod ich wpływem LDL cholesterol zamienia się w szczególnie groźny dla naczyń utleniony LDL. To właśnie on jest głównym sprawcą powstawania groźnych blaszek miażdżycowych i uszkodzenia naczyń.


Na szczęście mamy także lipoproteinę HDL, która transportuje cholesterol pochodzący z różnych tkanek do wątroby. To inny rodzaj pojazdu transportowego, można ją porównać do lawety, która uwolni drogę od niesprawnych pojazdów. Im większą ilością takich lawet dysponuje organizm, tym sprawniej usuwa z tkanek niepotrzebny cholesterol i transportuje go do wątroby, gdzie ulega on rozłożeniu i częściowemu wydaleniu.
Tak więc warunkiem sprawnej komunikacji będzie odpowiednia proporcja „pojazdów” typu LDL i HDL.
 
© Copyright by Danone